Bir tepenin üstünde ulaşılmaz bir güzel, Orvieto
15 Ara 2011 1 Yorum
Orvieto’ya gideli o kadar uzun zaman geçmiş ki kelimeler yitip gitmeden yazmalı dedim. En azından tutabildiklerimle bu uzak güzeli tarif etmeli.
Şehri otobandan Floransa’ya giderken sol yanımızda gördüğümüz vakit “bir gün mutlaka” demiştik, “gidilmeli, görülmeli”. Uzaktan volkanik bir tepedeki asil ve kızıl görünüşü o kadar büyüleyici ve gizemli ki sokaklarını merak ettiriyor ölümlülere. O sokaklar da ben de yürüsem, geçsem, iz bıraksam, o şehir de bende iz bıraksa, bir resme dönüşse içimde, bir hikayeye…
(Uzaktan nasıl göründüğünü merak edenler için bir TIK)
Kurban bayramında Toscana’yı dolaştıktan sonra eve dönüş yolunda uğradık Orvieto’ya. 2-3 saatimizi bir zamanlar kim bilir kimlerin yürüdüğü sokaklarda geçirdik. Toscana ve civarı tepe kasabalarından etkilenmemek mümkün değil. Rengarenk ve muntazam üzü bağları tepeden eteklere doğru inerken ruhunuzu bin bir kızıla boyuyor, o başka… Ufuğa kadar devam eden farklı peyzajlar başka başka… Sokaklarda aniden önünüze çıkan seramikler başka güzel.
Aniden önümüze çıkan modifiye kırmızı araba, o dar cadde ile ne kadar uyumlu. İtalyan mimarisi dışardan çok cezbedici.
Cevdet’in almak için yalvarıp ağladığı ama çok istiyorsan fotoğrafını çekebilirsin bitanem cevabından başka cevap alamadığı model otomobil, 250€. Fotoğraf sanatçımız tabii ki Cev böceğisi.
Siesta zamanı bommmboş cadde
Şehrin bir ucundan diğer ucuna yürüdüğünüzde güzel bir parkla karşılaşıyorsunuz. Bu parkın girişinde surlardan muhteşem vadiyi izleyebiliyorsunuz.















Ara 16, 2011 @ 09:09:52
Ne güzel yazmışsınız herşeyi,paylaşım ve fotoğraflar çok hoş.